Svensk ordbok 2009, webbversion

hösta in´ verb höstade höstat höst·ar●äv. fast sammansättn., seinhösta (kunna) ta åt sig Nollhan höstade in vin­stenhösta in ngtsedan 1756till höst Subst.:vbid1-190372inhöstande, vbid2-190372inhöstning